باغبانی پیرم که به غیر گل ها از همه دلگیرم
کوله ام غرق غم است
آدم خوب کم است
عده ای بی خبرند
عده ای کور و کرند
و گروهی پکرند
دلم از این همه غم می گیرد
و چه خوب است آدمی عاقبت می میرد...
+ نوشته شده در شنبه بیست و ششم آذر ۱۳۹۰ ساعت 15:54 توسط معصومه
|